Choroba nie wybiera

Mówi się, że choroba nigdy nie wybiera. Chorują młodzi i starzy, kobiety i mężczyźni, niezależnie od płci, zawodu czy też stanu społecznego. Są jedna choroby, których istnienie świadczy o pojawieniu się innej, często bardziej niebezpiecznej choroby. Każdy endokrynolog Gdańsk spotkał się zapewne w swojej karierze z Chorobą Addisona (zwaną dawniej cisawicą).

Ma ona swoje podłoże w nadnerczach, po raz pierwszy została opisana w 1855 roku przez Thomasa Addisona. Nie jest to choroba rzadka, jej występowanie szacuje się na ok 10 przypadków na 100 000 osób. Częściej występuje u osób pomiędzy 30. a 40. rokiem życia. Czym się więc objawia Choroba Addisona?  Mówimy przede wszystkim o tendencji do zasłabnięć, mających swoje podłoże w hipoglikemii lub też hipotomii ortostatycznej. Nie można bagatelizować spadku masy ciała, nudności, wymiotów, utraty apetytu jak i również zwiększonej męczliwości związanej z osłabieniem siły mięśniowej. Endokrynolog Gdańsk u osoby, u której podejrzewa się Chorobę Addisona zauważy także zapewne melasma suprarenale, przebarwienie skórne występujące głównie w miejscach eksponowanych na działanie promienii słonecznych jak również w okolicach zagięć dłoni czy też w obrębie łokci. Pozostaje więc pytanie, jakie choroby wywołują Chorobę Addisona? Najczęściej jest to gruźlica jak również choroby zakaźne o podłożu grzybicznym lub też zakażenia związane z chorobą AIDS. Równie często ową chorobę wywołują nowotwory pierwotne, najczęściej chłoniaki, jak również przerzuty nowotworowe z żołądka, sutka czy też płuc. Rzadziej spotkać się możemy z sytuacją wywołania Choroby Addisona przez polekowe uszkodzenie nadnerczy. Niezbyt często również endokrynolog Gdańsk ma do czynienia z Chorobą Addisona mającą swoje podłoże w przypadku zaburzeń wrodzonych, z których warto wymienić tutaj chociażby hipoplazję nadnerczy czy też ich wrodzony przerost.

W procesie diagnostycznym najczęściej wykorzystuje się kilka typów badań. Diagnostyka obrazowa pozwala wykryć zwapnienia w badaniu RTG, zmiany swoiste, zanikowe czy też zapalne w obrazie badania TK. Nie można zapominać o badaniach laboratoryjnych o szerokim zakresie. Potwierdzenie diagnozy można spotkać w morfologii krwi, stwierdzając między innymi monocytozę, limfocytozę a także oezynofilię.Również we krwi należy doszukiwać się podwyższonego stężenia ACTH jak również niskiego, wręcz nieoznaczalnego stężenia kortyzolu. Badania immunologiczne potrafią także potwierdzić diagnozę poprzez ujawnienie odpowiednich autoprzeciwciał.